bir insana bırakılmış olan keder
ve kelimelerin kalbi...

kimleri sordumdu, ordalar mıydı?
varlar!
yok´lar nerede? ben ki
senden özge âşinâlar
aradım, her yanı sırlar
ve kederlerle kaplı bir oda
gibi ve orda
aynalara bata bata yaşadım
ve hiç âşinâ olmadım hayata...

Tadımlık
kayboluş
ve
unutmak

bir insana bırakılmış olan keder
ve kelimelerin kalbi

ne kadar inceydi unutmak ve sonu
o kadar beyazdı anımsamanın;
nasıl da unutmayı unuttuk;
sadece onu mu, sadece onu
değil elbet ve başka şeyleri de:
nisyânı,
ferâmûşu
ve oblivionu