Dua manevi hastalılklara, geçim sıkıntısına, borç altında inim inim inlemeye, üzüntü, gam ve kedere karşı bir silâhdır. Kişi dînini dua ile muhafaza edebilir. Çünkü dua ve niyaz bir nur ve bir ışıktır. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurur:
Mânası: “Dua mü’minin silâhı, dînin direği, yeryüzünün ve gökyüzünün nûrudur.”
İbâdet, zikir ve dua, rûhu güçlendirir, bedeni zinde kılar ve diri tutar, zorluklara, sıkıntı, meşakkat ve tehlikelere karşı sabrı aşılar. Bu sebeple Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ve sahabesi, gecenin üçte ikisinden fazla ve üçte birinden az olmamak şartıyla teheccüd namazı kılmaya dâvet edildi. Bu sayede sahâbe-i kiram dünyaya “İ’la-yı kelimetullâh’ı” yaymayı ve adâleti hâkim kılmayı başarmıştır. Birçok fetihlere imzalarını atıp, doğuya ve batıya hâkim olmuşlardır.