“Yeni Dünya Düzen(sizliğ)i” ve onun, neo-liberal politikalarının dünyanın büyük bölümünü sürüklediği yoksullaşma, yoksullaşma ve kaos ortamına başkaldırı olanaklarının tartışıldığı kitapta yazar, 1995’deki Paris kalkışmasından Chiapas’daki Zapatist ayaklanmaya, Filistin’in İntifa’sından Seattle’a, YDD karşıtı kareketleri, Marx’tan Lenin’e, Che’ye uzanan isyan geleneği temelinde değerlendiriliyor.
“Eski(meye)”nin güncelliğinin vurgulandığı yazılarda, Marksizm’in günümüzdeki muhalif duruşlara ilişkinliğinin altı çizilirken, gelenekten kopuş iddiasındaki “Sivil Toplum”cu “yeni” yönelişlerde kıyasıya eleştiriliyor. Küresel kapitalizmin krizinin, yeryüzünün faklı bölgelerindeki başkaldırı momentlerinin rezonans içerisine sokulması için bir olanak oluşturduğunu savunan yazar, küresel kapitalizmin devrimci inkarının, neo-liberal yoksulluk, yoksunluk ve yıkımdan çıkışın tek yolu olduğunu savunuyor.